Van zorgvrijwilliger naar zorgprofessional

Door Thomas Boots

15 mei 2014. Dit is de datum waarop mijn oma kwam te overlijden en mijn opa alleen achterbleef. Opa was zijn geliefde kwijt waarmee hij meer dan 50 jaar samen was. Helaas woont mijn opa ver weg en kan ik niet vaak bij hem op bezoek. Het enige wat we kunnen doen is regelmatig bellen.

Meer dan drie jaar vrijwilliger
Dit was eigenlijk het moment waarop ik voor het eerst werd geconfronteerd met de eenzaamheid onder ouderen. Ik dacht bij mijzelf: als ik nu hier in Pijnacker het verschil maak voor de ouderen, dan doet hopelijk iemand anders dit in de buurt van mijn opa.

Al snel kwam ik bij vestiging Patrijs terecht, van zorginstelling Pieter van Foreest en ben ik meer dan drie jaar lang vrijwilliger geweest. Elke donderdagochtend ging ik wandelen met ouderen in een rolstoel, die zelf niet makkelijk buiten kwamen.

Eindelijk weer naar buiten
In eerste instantie was dit onwennig omdat ik hen niet kende. Maar het is met niemand makkelijker contact leggen dan met ouderen. Veel ouderen zijn namelijk eenzaam en oprecht geïnteresseerd in wie je bent en wat je doet. Eigenlijk ontstaat er vanaf het eerste moment een band.

Deze band was zelfs zo sterk geworden, dat - toen ik na enige tijd weer terugkwam - mijn vaste wandelmaatje moest huilen toen zij mij weer zag. Ze had al die tijd geen aanspraak meer gehad en kon nu eindelijk weer naar buiten. Iedereen die we buiten tegenkwamen zei ze vriendelijk gedag. Het was helemaal feest als ik een keer oud brood meenam en we de eendjes konden voeren.

Thomas blog blok.jpg

Meer betekenen voor de zorg
Ik had vroeger nooit de intentie om in de zorg te gaan werken. Maar toen ik merkte hoe hoog de werkdruk was voor verpleegkundigen en wat voor gevolgen dit heeft voor de ouderen, besloot ik om actie te ondernemen.

Met mijn master arbeid- en organisatiepsychologie was het niet mogelijk om zelf in de zorg mijn handen te laten wapperen. Maar momenteel werk ik bij Aethon als recruiter voor de afdeling Zorg en kan ik door nieuw personeel aan te nemen nog meer betekenen voor de zorg.

We kunnen ouderen niet in de steek laten
Ik hoop dat ik veel studenten enthousiast kan krijgen om in de zorg aan de slag te gaan. Ik wil vooral aan studenten meegeven, dat het belangrijk is om niet alleen de dagelijkse zorg te bieden, maar om vooral geïnteresseerd te zijn in de bewoners en een praatje met ze te maken.

Veel ouderen missen liefde en aandacht. Dat breekt mijn hart. Het zou super zijn als meer studenten een studiegerelateerde bijbaan in de zorg zouden nemen om zo samen dit probleem aanpakken.