Hij begon ooit op een zolderkamertje met een startbedrag van 650 euro. 'Geleend van m'n moeder,' knikt Casper Bannet. Inmiddels draait de ceo van uitzender en detacheerder Aethon €43 miljoen omzet per jaar. Quote sprak Bannet uitvoerig over de uitzendbranche, muziek, rugby en Plato als zakencoach. 'Ik verdiep me liever in filosofie dan in managementboeken. Al die zogenaamde wijze leiderschapslessen, wat een bullshit.' 

In zijn werkkamer klinkt rustige soulmuziek. Casper Bannet, ceo van uitzender en detacheerder Aethon, heeft een lijstje op Spotify aangeklikt en wacht tot The Five Stairsteps – ‘the first family of soul’ – hun greatest hits beginnen te zingen. ‘Houd je van soul?’, vraagt hij beleefd. ‘Ik kan ook iets anders opzetten.’ Zijn smaak is breed ontwikkeld. ‘Ik vind The Beatles geweldig, of de filmische muziek van Philip Glass, maar ik houd ook erg van hiphop. Het verbaast mensen weleens, maar daar weet ik echt alles van.'

Bannet draait overal en altijd muziek. Niet zo gek voor een jongen uit een muzikantenfamilie. Zijn grootvader was Johnny Bannet, een bekend trompettist en begeleider van onder anderen Toots Thielemans, Tom Jones en The Beegees. ‘In de familie was zijn hele generatie beroepsmuzikant, maar ik speel geen enkel instrument. Als kind pakte ik nog weleens de trompet van mijn opa. Daar kreeg ik geluid uit en dat was al heel wat. Maar omdat mijn familie zo graag wilde dat ik ook muzikant zou worden, wilde ik dat juist niet meer. Pas op m’n vijftiende greep ik weer naar de trompet om er serieus werk van te maken. Ik vroeg aan een neef van mijn opa of ik nog héél goed kon worden. Nee, schudde hij eerlijk, ik was al te oud. Toen heb ik de trompet weer neergelegd. Wat ik ook doe, ik wil altijd de beste zijn.’

Gelukkig kon Bannet zijn winnaarsmentaliteit kwijt op het sportveld. Tijdens een honkbalwedstrijd werd hij per toeval ontdekt door een paar Engelsen die op het naastgelegen veld rugby speelden. ‘Hun bal lag bij mij, dus ik gooide ’m terug. Bleek dat ik een goede spin pass had. Ik had geen idee, maar ze vroegen mij een potje mee te spelen en in no time zat ik in Jong Oranje.’

Jarenlang draafde hij in het Oranjeshirt van de junioren over de rugbyakkers, totdat hij twee weken voor het WK onder de 21 keurig bedankte. ‘Ik had het wel gezien. De weg naar de top is zo lang en je lichaam moet het maar volhouden. Ik wilde iets met m’n hersens doen in plaats van er klappen mee op te vangen.’

Dus werd je lid van het corps in Rotterdam?
‘Ook niet zo goed voor je hersens, hè? De eerste jaren heb ik echt de student uitgehangen. Het was veel drinken en lang leve de lol.

blok-quote2.jpg

In het derde jaar van mijn rechtenstudie zou ik stage gaan lopen bij een advocatenkantoor om te bepalen of ik het werk leuk vond. Eenmaal bij de receptie hoorde ik de stilte tegen het marmer galmen. Ik dacht: wat doe ik hier? Hier word ik doodongelukkig. Nog vóór het gesprek ben ik weggelopen en meteen naar mijn moeder gegaan om te vragen of ik geld mocht lenen, zodat ik een eigen bedrijf kon beginnen. Ze had helemaal niet veel geld, maar drukte mij zonder verder iets te vragen 650 euro in de hand.’

Wilt u lezen hoe Bannet van 650 euro een miljoenenbedrijf maakte dat streeft naar 500 miljoen euro omzet, hoe hij reageert als we over de uitzendvedettes Jan Brand, Sylvia Tóth en Frits Goldschmeding beginnen en waarom de All Blacks een geweldig voorbeeld zijn voor ondernemers?

Klik dan hier voor het hele interview. (Blendle).